Long Life GameS

Friday, December 30, 2005

وصیت نامه

فراموش نکنید که قبل از دفن و کفن پوشی ، موهایم را از ته بتراشید که خدایتان ، خدای جبار و قهارتان نتواند مرا به هیچ بهانه ی بد حجابی بر فراز آتشش بیاویزد .

از یاد مبرید قسمی از پولی را که بر جای خواهم گذاشت را به نماز و روزه فروشان دهید که روزه و نمازی را که هیچ گاه اصراری بر خواندنش نداشتم ، را برایم بخوانند و نخوانند که گناهش را خود خواهند پذیرفت .

بخش کوچکی را به مداحی دهید که بر سر مزارم زار می گرید و از ایمانم سخن می گوید .

به یاد داشته باشید قسم دیگری از پول بر جا مانده را صرف امور خیریه کنید .

برای خرج قسمت آخر نیازی به اندیشه و چاره جویی نخواهد بود که دوستان ، آشنایان ، همسایگان و بستگان که همه از شما دل سوزانه تر در مراسم حضور خواهند یافت و اصرار دارند که بیش از شما غمین شده اند ، را شام و ناهاری واجب خواهد بود .

از یاد مبرید که قبل از دفنم نخ پر گره ای را که گره هایش هر یک نشانی اند از سوره ای خوانده شده در کنارمن که در کفنی که یکی از دوستان برای خود از مکه یا کربلا آورده ، پیچیده شده ام درون قبر بگذارید .

واکمنم را که با صدای زمختتان اصول و فروع دین را شمرده و بر روی یکی از نوارهای کهنه ام ضبط کرده اید ، روشن در کنارم قرار دهید که در برابر پرسش های 2 فرشته من باقی ام با حافظه ی کوتاه مدت ضعیفی که نمی تواند امامان و اذان و ... را با تکانی که شما بر جسم مرده ام می دهید حفظ کند .

هر از چند گاهی که به خانواده ام سر می زنید فراموش نکنید که بارها و بارها از شرافت و خوبی و خیر خواهی ام که بیش از نیم آن برای جلب تائید شما بود ، سخن برانید .

آری و سپس برایم دعایی بخوانید که گویند " دستم از دنیا کوتاه خواهد بود " و در انتظار عبور از پلی باریک تر از مو و تیز تر از تیغ سخت در عذابم .

بلند دعا کنید که خدای جبار و قهارتان که منتظر است که به کوچک ترین خطایی درآتشخانه ی خشم و قهرش بسوزاند ، صدایتان را شنیده و از تکه گناه کوچکی در گذرد .

برای من که در برابر خدای قهار و جباری که هزار صفتش را به یک باره و یک نفس در شعر واره ای عربی می شمارید، قرار گرفته ام دعا کنید ، که شاید ، شاید خدایتان از من در گذرد ، از من که هیچ گاه حجابی بر سر نداشتم ، که شعر واره ای عربی را از سر عادت 5 بار در روز نخوانده ام ، که در شب قدرش قرآن بر سر نگذاشته و در برابر روضه خوان هایش مشت بر سینه نکوبیده ام ، که برای لبان تشنه ی حسین اش پای برهنه بر زمین داغ هیچ قدمی بر نداشته ام .

پ . ن : من را به خدای جبار و قهارتان که به خطایی به جهنمم می افکند ایمانی نیست ، که خدایم بهشتش را به بهانه ای به من خواهد داد ، خدایی که نه از پوشش که از درونم مرا خواهد پذیرفت .

at 3:25 PM