جاده
صداي نوار را زياد مي کنم که هيچ چيز نشنوم
نشنوم که تو داري تو ذهنم مي خندی
نشنوم که دارم تو دلم گريه ميکنم
نشنوم که يکي تو سرم فرياد ميزنه
جنگل
مه
جاده
آتش
مه
دود
نشنوم که ديگه هيچ راه برگشتي نيست
چشمهامو مي بندم و همراه با نوار مي خونم
اي کاش آدمي وطنش را همچون بنفشه ها مي شد با خود ببرد هر کجا که خواست
اي کاش
آدمي
بومي کشم
ههههههههههههههههههههههههههههم
بوي خاک بارون خورده که با دود سيگار قاطي شده
چشمهامو باز مي کن
مستاره ها رو مي بلعم
دود
مه
بارون
دستهامو باز مي کنم
دستهام خيس ميشه خيس
دستمو مشت مي کنم که پر از قطره بشه
بارون و دوست دارم هنوز
جون تو را يادم مياره