این خانه ی ِ عزیز ِ مجازی مان فیلتر می شود
من هم خانه دیگری اجاره می کنم ...
بماند که این خانه برای ِ همیشه جای ِ خود را خواهد داشت.
آدرس ِ خانه دیگر : www.loligames.blogspot.com
<< Home
* بانو *
Archives
- January 2005
- February 2005
- March 2005
- April 2005
- May 2005
- June 2005
- July 2005
- August 2005
- September 2005
- October 2005
- November 2005
- December 2005
- January 2006
- February 2006
- March 2006
- April 2006
- May 2006
- June 2006
- July 2006
- August 2006
- September 2006
- October 2006
- November 2006
- December 2006
- January 2007
- February 2007
- March 2007
- April 2007
- May 2007
- June 2007
- July 2007
- August 2007
- September 2007
- October 2007
- November 2007
- December 2007
- January 2008
- March 2008
- April 2008
- June 2008
- July 2008
- August 2008
- September 2008
- December 2008
- November 2009
- January 2010
- November 2010
Long Life GameS
Tuesday, January 25, 2005
امروز از صبح گیر تایپ کار مون بودم!
دلم گرفته
رفتم ارکات حس غم وجودم را سوراخ کرد
ته قلبم سوت می کشید
چه ارزشی داره که من می نویسم یا چی می نویسم
خسته ام دلم پر از قصه شده
کاش خاله اینجا بود
کاش من ان قدر بد نبودم
تو خوبی ولی من بدی نبودم
یکی کو مک کنه!
وه!
چه شبهای سحر سوخته
من
در بستر بی خوابی ی خویش
در بی پاسخ ویرانه ی هر خاطره را کز تو در آن
یادگاری به نشان داشته ام کوفته ام.
کس نپرسید ز کوبنده و لیک
با صدای تو که می یچد در خاطر من:
"_ کیست کوبنده ی در؟ "
هیچ در باز نشد
تا خطوط گم و رویایی ی رخسار تو را
باز یابم من یک بار دگر...
اه! تنهه همه جا از تک تاریک فراموشی ی کور
سوی من داد آواز
پاسخی کوته و سرد:
"_مرد دل بند تو مرد !"
راست است این سخنان:
من چنان آینه وار
در نظر گاه تو ایستادم پاک
که چو رفتی ز برم
چیزی از ما حصل عشق تو بر جای نماند
در خیال و نظرم
چه شبهای سحر سوخته
من
در بستر بی خوابی ی خویش
در بی پاسخ ویرانه ی هر خاطره را کز تو در آن
یادگاری به نشان داشته ام کوفته ام.
کس نپرسید ز کوبنده و لیک
با صدای تو که می یچد در خاطر من:
"_ کیست کوبنده ی در؟ "
هیچ در باز نشد
تا خطوط گم و رویایی ی رخسار تو را
باز یابم من یک بار دگر...
اه! تنهه همه جا از تک تاریک فراموشی ی کور
سوی من داد آواز
پاسخی کوته و سرد:
"_مرد دل بند تو مرد !"
راست است این سخنان:
من چنان آینه وار
در نظر گاه تو ایستادم پاک
که چو رفتی ز برم
چیزی از ما حصل عشق تو بر جای نماند
در خیال و نظرم
غیر اندوهی در دل
غیر نامی به زبان
جز خطوط گم و نا پیدایی
در رسوب غم روزان و شبان...
لیک از این فاجغه ی نا باور
با غریوی که
ز دیدار نا به هنگامت
ریخت در خلوت و خاموشی ی دهلیز فراموشی ی من
در دل آینه
باز
سایه می گیرد رنگ
در اتاق تاریک
شبحی می کشد از پنجره سر
در اجاق خاموش
شعله هی می جهد از خاکستر
من در این بستر بی خوابی ی راز
نقش رویایی رخسار تو می جویم باز.
با همه شوق تو را می جویم
با همه شوق تو را می خواهم
زیر لب باز تو را می خوانم
دایم آهسته به نام
ای مسیحا !
اینک!
مرده ای در دل تابوت تکان می خورد آرام آرام...
at 3:31 PM 
